నా అక్షరాలు రెక్కలు విప్పిన పక్షులు

Saturday, April 27, 2013

॥ ఎక్కడికి పోగలం॥




ఎక్కడికి పోగలం
ఇక్కడ ఇన్ని బాద్యతలు
భుజానికెత్తుకున్నాక
ఈ లోకాన్ని వదిలి


కొన్ని కన్నీటి చారల్ని
చెంపలపై ముద్రించుకుని
ఆ మరకల్ని చెరుపుకోకుండా
చెమర్చిన కళ్ళతో వీడుకోలు
ఎలా చెప్పగలం

ముళ్ళ బాటలో నడుస్తూ
చీరుకు పోయిన గతం తాలూకు
నెత్తురోడుతున్న
జ్ఞాపకాల గాయాలు
మాన్పకుండా ఎలా
వదిలేయగలం

జీవన పోరాటం లో
ఎదురొడ్డి నిలుచున్నాక
పగిలిపోయిన పక్క వాడి
జీవితాన్ని చూస్తూ
యుద్ధం ఆపుతూ పొతే
మన జీవితపు పగుళ్ళు
పూడ్చకుండా
ఎలా వదిలేయగలం


జ్వలించడానికి
సిద్దపడ్డాక
ఆహోతైనా సరే దీపంలా
వెలుగు పంచాల్సిందే
విరిసినా వాడినా మౌనంగా
ఉండేందుకు పూలభాష నేర్చుకోవాల్సిందే
పిట్టలు తిని వదిలేసిన ఇంకాకొన్ని గింజలు
మన పేరుమీదనే ఉన్నాయి


కదానాయకుడే డీలా పడితే ఎలా
కదా నడవాలికదా
సశేష ప్రశ్నలకి అశేష సమాధానాలిస్తూ
నాటకం చివరి అంకం వరకూ

Friday, April 26, 2013

॥ యథాలాపంగా ॥




నడి రోడ్డుపై సూర్యుడు పెత్తనం చెలాయిస్తున్నాడు
నిశబ్దాన్ని ముక్కలు చేసి సర్రున దూసుకేళ్తుంది గాలి
చిల్లర పడని చిరాకులో బిచ్చగాడు దిక్కులు చూస్తున్నాడు
పూలపై తుమ్మెదలు రెక్కీ నిర్వహిస్తున్నాయి

బజారులో ఎక్కడో బాంబ్ పేలింది
స్నిఫర్ డాగ్ మసీదులో వాసన చూస్తోంది
వేకువ ఝామున జవాను సమయం సరిచేస్తుంటే
ఊరికే పడున్న ఉరికోయ్యలను నిద్ర లేపుతున్నారు కొందరు

అమ్మ చనుపాలు తమ్ముడు తాగుతుంటే అన్న గుర్రుగా చూస్తున్నాడు
గొంతులో దిగిన మందు ప్రభావంతో కొన్ని గొంతుకలు
జిందాబాద్ , ముర్దాబాద్ లుగా కొట్టుకుంటున్నాయి
ఎవరో తినిపారేసిన విస్తరికోసం
రేపటి పౌరులు కుక్కలతో కాట్లాడుతున్నారు

గోడపై పోస్టర్ చూడలేక బురదనీళ్ళు కొట్టి పోయాడు ఓ డ్రైవర్
రెక్కలు తెగిన మానవత్వపు పావురం
చివరి శ్వాస విడుస్తుంది మినార్ కి మందిరానికి మద్యలో
గాయపడ్డ సూరీడు నెత్తురు కక్కుకుంటూ రాలిపోయాడు
ప్రభాతానికి కర్ఫ్యూ లేకుంటే
రేపటికి వస్తాడో లేదో