నా అక్షరాలు రెక్కలు విప్పిన పక్షులు

Thursday, October 18, 2012

ఏకాంతం





ఘనీభవించని కాలాన్ని పట్టుకోవాలని 
నిశబ్దంగా పనిచేసుకుపోయే క్షణాలని 
నా వైపు తిప్పుకోవాలని ఎంతో ఆశ

అచేతనంగా ఉన్నాసరే మనసు కుదురుకోదు 
ఏదో ఒక తలపు  మది తలుపు తడుతుంది 
మళ్లీ అలజడి మొదలు ఓహ్ ఏంటో ఈ నరకం 
ఏకాంత లేకుండా 

నా గుండె చప్పుడు నాకే వినిపించేంత దగ్గరగా 
ఉండాలనుకుంటా కాని 
నిశబ్దం పై శబ్దం పెత్తనం చేస్తూ పరిహసిస్తుంది 
ఎంత మొత్తుకున్నా ఏం లాభం అప్పటికే 
నిశబ్దం చచ్చిపోతుంది ఏకాంతాన్ని నాకు 
అందివ్వకుండానే 

ఏకాంతం అందరికి దొరకని సొత్తు 
దొరికినట్టే  దొరికి పారిపోయే పాపాయి  
త్రుటిలో చేజారే అదృష్టం 
వేటాడగా వేటాడగా దొరికే నిధి 
దొరికినప్పుడు ఒడిసి పట్టుకుంటే ధన్యం
లేకుంటే ఏముంది మళ్లీ దొరికేవరకు వేట 
ప్చ్ ఏకాంతం ఏకాంతం ఏకాంతం .....
................................................. 
                                       

Tuesday, October 16, 2012

ఎడబాటు ........

ఎడబాటు ........

ఎడబాటు తేలికేం కాదు 
నువ్వు పలికినంత
 చిన్న పలుకేమి కాదు 

లేత గులాబీని రేగుముల్లుతో 
చీల్చినట్టు చేసిందామాట
నా గుండెను చూడు ఎంత ప్రేమ 
స్రవిస్తుందో  నెత్తురు లాగా 

మనచూపులే భయం నిండిన 
కనులతో భారంగా  కిందకి దిగుతున్నాయి 
సంధ్యా సమయాన సూర్యునిలా 

నా ఊహలో అందే కట్టని నీ పాదం 
నిష్క్రమణ అడుగుల సవ్వడి
వందల సైన్యం కవాతు చేస్తున్న 
శబ్దాలతో కంపిస్తుంది నా గుండె 

ప్రాణం పోవడం అంటే ఇదా 
నువెళ్ళి పోతున్నావనే  ఊహతో 
నాకు తెలిసొస్తుంది 
కన్నీళ్ళు పోసి పెంచలేను
మన ప్రేమ మొక్కని నీ ఎడబాటుతో 

నువ్వు లేకపోయినా నీ ఊహ ఉంది నా దగ్గర 
ఊపిరి భారమైనా నీ తలపులనే శ్వాసిస్తూ
ఎడబాటు కారణాలను అన్వేషిస్తూ 
సాగుతున్నా ఎడబాటు దురాన్ని దగ్గర చేసేందుకు 
అది జరుగని క్షణాన .................

సందేహమే లేదు సమిధను అవుతాను నీకోసం 
ఎడబాటు తట్టుకోలేక 
నీ ప్రేమను ప్రేమిస్తూ నిరంతరం

అవసరం




మంచుకురిసే సాయంకాలంలో 
గోడమీద వయసుపిలిచింది వాల్ పోస్టర్ చూస్తూ 
బిర్యాని ,బీరు  బాకీ పోగా మిగిలిన నోట్లని లెక్కిస్తూ 
ఆత్రంగా వెతుకుతున్నాయి నా కళ్ళు 
నా దగ్గర గాంధి బొమ్మలకి ఎన్ని అందాలు 
అరువు తెచ్చుకోవచ్చో అని ఆలోచనలు 
ఆవర్జలేస్తుంటే కాళ్ళు అక్కడికి తీసుకెళ్ళాయి 

జారుతున్న పవిటలన్నీ జానెడు పోట్టకోసమే
స్టూడెంట్, పరిక్ష ఫీజు కోసం అంట అదృష్టం అంటే నీదే 
కర్ణ భేరిని వాయించే మాటవింటూ
నోట్లను పర్సు గుండె నుంచి ఖాళి చేస్తూ 
అస్పష్టపు వెలుతురులో అందాలని బేరీజు వేస్తూ 
ఒక్కమనిసి ఇన్ని పనులా ,అవసరం అలాంటిది మరి 

మంచు కరుగుతుంది వేడి నిట్టుర్పుల మద్య 
పదినిముషాలే చాల్లే మళ్లీ రేపు రావచ్చు 
కానీ ఈ విందు దొరకదేమో చిన్న లాజిక్ 
అడుగుదామంటే అహం అడ్డొచ్చి మొహం చాటేసా

లేబర్ వార్డులో ఓ  ఏడాది తరువాత 
సుఖానికి ప్రతిఫలం నా భార్యకో  బిడ్డ
థాంక్ గాడ్ ఇద్దరు క్షేమమే 
పక్క వార్డులో గోల ,ఎవరో బిడ్డను మాయం చేసారు 
ఇదంతా మామూలేగా బిడ్డపుట్టిన ఆనందంలో నేను 
ఎవరో స్టూడెంట్ అంట బావ ఇంట్లో తెలీదంట ఈ డెలివరి 
బిడ్డ పోయిందని గోల 
బామ్మర్ది వార్త - గుండెల్లో దిగిందో గునపం 
ఆమె ఈమేనా ఏమో ఏడాది క్రితం  ఎలా చెప్పడం  
మొహం కూడా చూడలేదు మోహపు ఆవేశంలో 

కాళ్ళు  ఇప్పుడూ తీసుకెళ్తున్నాయి నన్ను రోడ్డు పైకి 
నాలుగు మాటల చౌరస్తాలో నిలదీయడానికి 
కుక్కలు కొట్లాడుకుంటూ అరుస్తున్నాయి 
అప్రయత్నంగానే చూసా  ఎవరో బిడ్డ 
అయ్యో ! మేలుకుంది మానవత్వం 
అప్పటికే  ప్రాణం పోయింది పాపం 

నేను చేసిన పాపమేనా ఇది 
నాలాంటి వాడు ఇంకెవడన్నా నా 
ఏమో ఇప్పుడు నా అంతరాత్మకి 
నేనేం సమాధానం చెప్పాలి
ఇంతకీ ఆమె ఎలా ఉందొ పాపం 
ఆమె ఈమేనా పోలికలు గుర్తించే ఉద్యోగంలో నేను 
ఐయినా కాకపోయినా తప్పు తప్పే 
ఒక సుఖం కోసం ఒక బిడ్డ చావు 
బిడ్డ నిజంగా పోయిందా లేక ఆమె పంపెసిందా, విసిరేసిందా
ఎటూ తేల్చుకోలేని నేను 
ఎప్పుడో చూసిన మాటను తలచుకుంటూ 
"కన్న ప్రేమ తరిమేస్తుంటే 
 చెత్తకుప్పలు తల్లులు అవుతున్నాయి "
నా భార్య వైపు వెళుతున్నా 
నిజం ఒప్పుకుందామని
ఇప్పుడు అది చాలా అవసరం 


Monday, October 15, 2012

"కవిత్వం కావాలి కవిత్వం "







పూలపల్లకి మేనా 

ఒంటినిండా మేలిమి సోనా 
కళ్యాణ భట్టుల జయజయ ధ్వానాలు 
నిలువెత్తు విగ్రహాలు ,తైల వర్ణ చిత్రాలు .
పూమాలలు , రత్నరాసులు 
రత్నఖచిత సింహాసనం 
వజ్రమొన ఘంట లిఖిత 
సువర్ణ ప్రశంసా పత్రం 
మెచ్చుకోళ్ళు ,వీరతాళ్ళు 
దిగ్దిగంతాల ఖ్యాతి ....................
కుక్కి మంచంపై  నిద్రిస్తున్న నాకో కల 
కల సాకారం కావాలంటే నేను కవిని కావాలి 
"కవిత్వం కావాలి కవిత్వం "
కల నిజం కావాలి నేను కవిని కావాలి 
కవికి కవిత్వానికి పూర్వ వైభవం తేవాలి