నా అక్షరాలు రెక్కలు విప్పిన పక్షులు

Friday, January 11, 2013

|| సహృదయ రాయబారి ||


గుమ్మానికి ఆవల
తలుపుకి చాటుగా  చేరబడి 
బయటి మాటలు వింటూ 
నాన్న గొంతుకి వణుకుతూ అమ్మ 

తన వద్ద కన్నీళ్ళకి కొదువే లేదు 
అందరి కష్టాలకి తనే స్పందిస్తూ  
పేరుకే పెత్తనం, ఒరిగిందేం  లేదు తనకి 
అందరి తిట్లు చివాట్లు, నిష్టూరాలు  తప్ప 

నిజానికి అమ్మ
ఒక సహృదయ రాయబారి 
నాన్నకి పిల్లలకి మద్య 
ఇద్దరి మాటలని చేరవేసే ఓ మాద్యమం 

ఎవరేమన్నా సరే ఎదురు చెప్పలేక 
చీర కొంగుతో కళ్ళని ఒత్తుకుంటూ 
కష్టాలకి అమ్మ బ్రాండ్ అంబాసిడర్ 

అమ్మంటే  ఆకలి ,అమ్మంటే  దాహం 
అమ్మంటే  నిద్ర , అమ్మంటే  సౌకర్యం 
అమ్మంటే చనువు , అమ్మంటే మదుపు 
గుమ్మానికి కట్టిన శాశ్వత పచ్చని తోరణం అమ్మ 
ఏపని ఏమూల మొదలెట్టినా 
ఆగేది అమ్మ దగ్గరే 


తానూ ఉండలేని చోట్లలో అమ్మ నుంచాడు దేవుడు 
అందుకే దేవుడిని నమ్మని వాడు అమ్మని నమ్ముతాడు 
అమ్మేలేకుంటే  ఆడపిల్లని అమ్మేవాడు ఉండడు 
చెప్పుకుంటూ పోతే ఈ వాస్తవానికి అంతే  ఉండదు

1 comment: