నా అక్షరాలు రెక్కలు విప్పిన పక్షులు

Monday, July 23, 2012

ప్రతి కవి మండుతున్న రవి

ఒక స్వాప్నికుడు స్వప్నిస్తే గతంలో 
అది సాకారం అవుతుంది వర్తమానం లో 
ఎందరో కవులు శ్రమించి పరిచిన ఎర్రటి తివాచీపై 
ఈనాడు మనం హుందాగా నడుస్తున్నాం 
స్మరిద్దాం వారిని ఓసారి గతానికి వెళ్లి 
తవ్వుకుందాం మన మూలాలను వేర్ల కోసం 

అరిగో వారే తెలుగు దిగ్గజ కవులు కవిత్రయం 
తెలుగు భాష కవితకు బాటలు వేసిన సారధులు 
చంపకమాల,ఉత్పలమాల,మత్తేభం,శార్దూలం తో కవిత 
భవనాలు కట్టిన కవితా శ్రామికులు 
సంస్క్రుతాంద్ర పండితులు, తెలుగు మహాభారత శిల్పులు 

అదిగో రాయలు తెలుగు లెస్సని పలికిన రేడు 
అష్టదిగ్గజాలు మన జాతి రత్నాలు 
తెలుగు సుగంధాన్ని సాహితీ పొలంలో చల్లిన కర్షకులు 

ఆ వినిపించేవి శ్రీనాధ కవి చాటువులు, శివగీతికలు 
సరస సల్లాపాల సరిగమలు 
బమ్మెరపోతన కృష్ణ లీలామృతం పరవశం
అద్బుతం ,అసమాన్యం 

అడుగో ఆద్యాత్మిక గీతాల అన్నయ్య అన్నమయ్య 
వేంకటేశుని పొగిడి పోగిడిన్చుకున్న భక్త ప్రవీణ 
రామదాసు భజన కృతులు
తెలుగు నాట పండిన వరి కంకులు 

ఆయన వేమన విన్నావా ఆయన మాట 
తేనెల వరాలమూట,గొప్ప తత్వవేత్త 
మనవ విశ్వవిద్యాలయ శాస్త్రవేత్త 
ఆ మెరిసేవే సుభాషితాలు 
మీకు లేదా సుమతీ శతక కారుడు పెట్టిన వాత 

ఆ ఎగిరేది జాషువా గబిలం ప్రశ్నిస్తుంది 
విశ్వనరుడు ఎక్కడా అని, సమాధానం తెలుసా?
ఆ వేయి పడగల నీడ విశ్వనాదునిది 
ఆ నీడలోకి వెళ్తే చాలు కవిత్వం ఆవాహం అవుతుంది 

అదిగో మెరుపు జ్వలిస్తుందే అక్కడే పుట్టింది 
మానవ పిడుగు శ్రీ శ్రీ, ధైర్యం వుంటే పలకరించు 
లేకుంటే అనుసరించు మౌనంగా 
ఆ విశాల "మైదానం" యజమాని చలం 
మనవ సంబంధాలు వలయంలోనుంచి 
బయటకే రాము అందులోకి వెళితే 

ఇది గురజాడ నడిచిన బాట 
ఇది బోయిభీమన్న మాట 
అడివి బాపిరాజు నవల 
శేసెన్ గారి కవితా సుగంధం ఓ పట్టాన వదలవు 

ఇవి భావుకత చివుళ్ళు వీటి రుచి తెలియాలి అంటే 
దేవులపల్లి కృష్ణ శాస్త్రిని అడుగు వివరిస్తాడు 

ఈ విశ్వం పుట్టుక మూలాలు తెలుసా, సినారె 
విశ్వంభర చదువు, పదం పదం కలిపి కదం తొక్కి 
ముందుకు నడుపుతాయి తెలుసుకునేందుకు 

ఒక నక్షత్రం ఆరుద్ర , ఒకభావం ఆత్రేయ 
ఒక కొంటెతనం వేటూరి 
ఆచంద్రార్కం వెలిగే తారాలోకపు కవి పుంగవులు 

రాలే ఆకు రాలుతుంది నూతన చిగురు వచ్చేందుకు 
రాలే ప్రతీ ఆకును గౌరవించాలి వచ్చే చిగురు 
ప్రతి కవి మండుతున్న రవి అది ఆనాడైనా 
ఈ నాడైనా ఏనాడైనా —

2 comments:

  1. చాలా సంతోషంగా అనిపించింది చదువుతున్నంత సేపూ! ఈ తెలుగు నేల మీద పుట్టినందుకు ఎంత గర్వంగా అనిపించిందో మాటల్లో చెప్పలేను

    ReplyDelete