నా అక్షరాలు రెక్కలు విప్పిన పక్షులు

Tuesday, December 4, 2012

పార్కుల్లో ప్రేమ






సంధ్య సమయం సాయంత్రం నాలుగు గంటలు 
కొన్ని ఫోన్లు మోగుతాయి కొన్ని మెసేజ్ లు 
సందేశం ఇస్తాయి, కలుసుకోవాల్సిన చోటేదో 

ఇప్పటి దాక గాలికి చెట్లే ఊగుతాయి అని తెలుసు 
ఇక్కడదే  విచిత్రం పొదలు కూడా ఊగుతాయి గాలి లేకపోయినా 
పాపం పచ్చని చెట్లు వెచ్చని శ్వాసలతో విలవిలాడుతుంటాయి  
సిగ్గేసి సంద్యలోకి జారుకుంటాడు సూరీడు వాళ్ళ చేష్టలు  చూడలేక 

రోజూ  వచ్చే జంటలని చూసి చంద్రుడు బెంబేలెత్తుతాడు 
దెబ్బ తగలకుండా గాలి సుతిమెత్తగా దెబ్బ వేస్తుంది అది తప్పు అని 
హన్నన్న ఎంత మాట పార్కు మాకో ప్రైవసీ గది అంటూ తెలివిగా 
తప్పుకుంటున్నారు  ప్రేమికుల పేరు మాటున వంచకులు 

ఇక్కడి నవ్వులన్ని ప్లాస్టిక్ పువ్వులే 
రంగు రుచి చిక్కదనం లేని ప్రేమలన్నీ ఇక్కడే ఉంటాయి 
ఒకో రోజు ఒకరితో పాపం రొజూ ఒకరే ఐతే బోర్ కొట్టదు  మరి 
కాలక్షేపం బఠానీలు, పల్లిలు,పసందైన ఐస్ క్రీములు 
డబ్బుంటే పార్కుల్లో గడ్డికూడా రుచే 

పచ్చని వాతవరణాన్ని  రసాత్మకంగా మార్చే ఉద్దండులు వారు 
వారికి తెలీదు పాపం కొన్ని తలలు దించు కుంటున్నాయి వారిని చూసి అని 
వారికేం తెలుసు కొన్ని కెమెరా కళ్ళు  విచ్చుకుని చూస్తున్నాయని 
వారికేం తెలుసు బాగోతం బయటపడితే పోయేది కన్నోళ్ళ  పరువే అని 

మెల్లిగా బయటకి వస్తుంటే కాల్లో దిగబడింది ముల్లులా 
ఎవరిదో పగిలిన హృదయం అనుకుంటా 
తన జంట హృదయం మరొకరితో పార్క్ లోపలికేలితే 
బయట పగిలి ముక్కలైందేమో జాలి చూస్తూ దాటేసా 
"జిందగీ దోబారా న మిలేగా "పార్క్ గోడపై పోస్టర్ 
తెలిసో తెలీకో అంటించాడు పోస్తర్లవాడు

No comments:

Post a Comment